ΨΑΡΕΜΑ!

ΨΑΡΕΜΑ!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Ένα πουλί από πλαστελίνη πετάει ανάμεσα στις κεραίες μιας ταράτσας όπου γνωρίζει έναν ψαρά από πλαστελίνη.

ΕΙΔΟΣ: ANIMATION – LIVE FOOTAGE

ΣΚΗΝΗ 1,  ΕΞ. – ΤΑΡΑΤΣΑ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ, ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Πλάνα της πόλης πάνω από μια ταράτσα (live action footage) που διαδέχονται το ένα το άλλο. Η ατμόσφαιρα είναι μουντή και υγρή. Ενα ανθρωπάκι από πλαστελίνη (Stop motion clay Animation) κάθεται στο πεζούλι της ταράτσας μιας πολυκατοικίας. Κρατάει μακρύ καλάμι, ψαρεύει στο κενό και σφυρίζει ανέμελα. Μετά από λίγο έρχεται πετώντας ένα πουλάκι δίπλα του (Stop motion clay Animation), κάνει δύο βήματα τον κοιτάει και λέει:

ΠΟΥΛΑΚΙ

-Τι ψαρεύεις?

ΨΑΡΑΣ

-Όνειρα...

ΠΟΥΛΑΚΙ

-Θα μου ψαρέψεις και εμένα ένα?

ΨΑΡΑΣ

-Αμέ!

Το ανθρωπάκι πετάει την πετονιά του καλαμιού στο κενό. Αυτό πιάνεται σε μια κεραία.

ΨΑΡΑΣ

-Κάτι έπιασα!

Το ανθρωπάκι τραβάει με δύναμη το καλάμι. Βλέπουμε την κεραία που κουνιέται από το αγκίστρι.

ΣΚΗΝΗ 2,  ΕΞ. – ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ, ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Κινούμενο πλανο που από την κεραία κατεβαίνει και μπαίνει απο ένα παράθυρο μέσα σε ένα δωμάτιο. Εκεί ένας άνθρωπος (live action footage), βλέπει βαριεστημένα τηλεόραση μέχρι που χαλάει η εικόνα.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ

-Όχι ρε γαμώτο

Σηκώνεται και εκνευρισμένος χτυπάει την τηλεόραση. Η τηλεόραση δεν φτιάχνει γιαυτό κάθεται ξανά στον καναπέ.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ

-Ουφ!

Κλείνει τα μάτια και μετά από λίγο χαμογελάει .Ένα συννεφάκι από πλαστελίνη ανοίγει πάνω από το κεφάλι του σαν να ονειρεύεται.

΄Ενα αγκίστρι μπαίνει μέσα στο συννεφάκι και πιάνει ένα ψάρι. (Stop motion clay Animation)

Πέφτουν τίτλοι μέσα στο συννεφάκι.

ΤΕΛΟΣ

ΤΖΟ Ο ΑΝΕΡΓΟΣ (NO JOB JOE)

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1

Σε φούσκα:

Είναι η πρώτη φορά... Έχω λίγο άγχος...

Ομιλία:

Με λένε Γιάννη…. Άλλοι με φωνάζουν Τζό... άλλοι άνεργο....

7 μήνες χωρίς δουλειά...

Ή μάλλον 10...αν δεν υπολογίσω την τελευταία που ήταν να ταϊζω περιστέρια ... (ηχος περιστεριών)

Στην τελευταία συνέντευξη για δουλειά..

...που ξεκίνησα να πάω...

όταν ανέβαινα τις σκάλες του κτιρίου που ήταν η συνέντευξη, (βηματα σε σκάλες)

μου πεσαν από την τσέπη τα τελευταία μου 4 ευρώ. (ήχος κερμάτων) Έσκυψα απότομα να τα πάρω, μη μου τα κλέψουν...

και σκίστηκε το μοναδικό μου καλό παντελόνι.... (ήχος ρούχου που σκίζετε) Το βρακί με τα ελεφαντάκια και τις καρδούλες φαινόταν πλέον ξεκάθαρα.... (ήχος ελέφαντα και φιλιά)

Μπήκα σε ένα ταξί και έφυγα.

Η συνέντευξη ήταν για πωλητής σε εταιρία με κλωστές και βελόνες!

Μετά το ταξί μου μείναν μόνο 0,80 λεπτά

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2

Σε φούσκα:  Η μαγεία του φατσοκόφτη.

Ομιλία:

Άρχισα να στέλνω βιογραφικά σε θέσεις εργασίας που δεν έχω τα προσόντα.

Συνηθίζεται στην Ελλάδα...

Χθές χτύπησε το τηλέφωνο (Ντρινν)...

Έκλεισα συνέντευξη.

Μόλις μπηκα μέσα στο γραφείο ένας τύπος με πούρο και γυαλιά ηλίου με κοίταξε και αμέσως μου είπε: Φίλε μ’αρέσεις...

Ξέρεις, εγώ είμαι φατσοκόφτης…

Με μια ματιά κατάλαβα οτι είσαι αυτό που χρειάζομαι.

Ξεκινάς από τώρα...

Έτσι ξεκίνησα, χθες στις 3:30 το μεσημέρι, να μοιράζω φυλλάδια για προγράμματα διαίτης...

Δεν τα κατάφερα πολύ καλά...

Σήμερα το αφεντικό μου ‘πε ότι είχε ξεχάσει να καθάρισει καλά τα γυαλιά του... Απόλυση.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3

Σε φούσκα:

Μακαρόνια!

Ομιλία:

Αν μυριστείς ότι κάτι δεν πάει καλά στη δουλειά...

αγόρασε μακαρόνια...

Πολλά...Θα σου χρειαστούν...

Αν μείνεις άνεργος για πολύ καιρό... τρώγονται σκέτα και με αλάτι...

Μετά από 233 μέρες δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα...

Ίσως μερικές φορές να τα βλέπεις να περνάνε μπροστά σου και να ακους το νερό να βράζει (ήχος κατσαρόλα που βράζει)

Πέρνανε από μπροστά από την εικόνα λωρίδες μακαρόνια.

Κάποιος είπε ότι ειναι καλά να εισαι άνεργος, αποφεύγεις τον καταναλωτισμό.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 4

Σε φούσκα:

Η βλακεία ειναι παντοτινή.

Ομιλία:

Μια μέρα αποφάσισα να βγώ στην αγορά...

και αφού δεν είχα χρήματα προσωρινά...

αλλά στο μέλλον ίσως να χω...

άρχισα να περνάω από βιτρίνες και μαγαζιά και να σημειώνω τι θα αγοράσω μολις τα κονομίσω...

Μέχρι στιγμής έχω κρατήσει σημειώσεις σε 485 τετράδια...

Δεν ξέρω όμως από που να ξεκινήσω...

Ίσως από εκείνο το ροζ αμάνικο πουλόβερ...

Η μάνα μου πάντα μου λεγε ότι για να βρεις ένα καλό κορίτσι πρέπει να βάλεις χρώμα στη ζωή σου...

Η να ξεκινήσω από εκείνη την εκπληκτική στολή του Μπάτμαν...

Ποιος ξέρει μπορεί να έχω κάποια τυχη με την κατγουμαν...

Το πρόβλημα είναι ότι το νέο μου χόμπυ,

κοστίζει 1 ευρώ την εβδομάδα...δηλαδή 2 τετράδια... και μισό στυλό, τα οποία παίρνω με την τελευταία, 26^η πιστωτική...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ

ΓΑΒΡΙΗΛ ΨΑΛΤΑΚΗΣ 2011

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Ένα μικρό αγόρι κάθεται σε μια μισοχτισμένη πολυκατοικία και κοιτάει με αγωνία τα άστρα...

ΕΙΔΟΣ: ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ – ΑΝΙΜΑΤΙΟΝ- ΠΑΙΔΙΚΟ

ΣΚΗΝΗ 1, ΕΞ. –ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ, ΒΡΑΔΥ

Ένα αγοράκι, ο Γιάννης κάθεται στην άκρη ενός μπαλκονιού μιας μισοχτσμένης πολυκατοικίας και κοιτάει τα άστρα. Στο χέρι του έχει μια μικρή σφεντόνα. Τη φέρνει μπροστά στο πρόσωπό του και σημαδεύει ένα αστέρι με ένα πολύ μικρό πετραδάκι. Ρίχνει και λέει: Πουφφ! Μέτα από λίγα δευτερόλεπτα το αστέρι που σημάδευε πέφτει στο κενό. Ο Γιάννης μένει έκπληκτος και κοιτάει μία τη σφεντόνα και μια τον ουρανό. Ξαναρίχνει ένα πετραδάκι με τη σφεντόνα, σημαδεύοντας αυτή τη φορά ένα άλλο αστέρι αλλά δεν καταφέρνει τίποτα, δεν πέφτει κανένα αστέρι. Βαριαναστενάζει και κάθεται και κοιτάει πάλι τα άστρα. Μετά από λίγο ένα αστεράκι- ανθρωπάκι (3D Animation) έρχεται πίσω από την πλάτη του και τον χτυπάει στον ώμο. Το αγόρι ξαφνιάζεται, πετάγεται επάνω και κοιτάει το αστέρι με περίεργια.

ΑΣΤΕΡΙ

-Γιατί με χτύπησες και με έριξες?

Το αστέρι κάθεται μαζί με το αγόρι και του λέει:

-Επειδή με έριξες πρέπει να μου κάνεις οπωσδήποτε μια χάρη!

ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

- Τι χάρη?

ΑΣΤΕΡΙ

- Όταν πέφτουμε εμείς τα αστέρια κάποιοι άνθρωποι κάνουν ευχές...Θέλω να με βοηθήσεις να διαλέξω ποια από όλες τις ευχές που έκαναν, να εκπληρώσω...

ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

-Και πώς θα γίνει αυτό?

ΑΣΤΕΡΙ

-Κλείσε τα μάτια σου!

ΣΚΗΝΗ 2, ΕΞ. – ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ, ΒΡΑΔΥ (FLASHBACK)

Βλέπουμε τον μικρό Γιάννη και το αστέρι να παρακολουθούν μια σκηνή του άμεσου παρελθόντος. (Visual effects – Animation)

Ένας νεαρό ζευγαράκι κάθεται στη θάλασσα και κοιτάει τα άστρα. Η κοπέλα λέει στο αγόρι:

-Έπεσε ένα αστέρι! Κάνε μια ευχή!

Ανάβει ένα συνεφάκι πάνω από το κεφάλι τους και βλέπουμε μέσα αυτό που σκέφτεται ο καθένας. Στο σύννεφο του αγοριού βλέπουμε ένα όμορφο καινούριο ποδήλατο και στο σύννεφο του κοριτσιού ένα ζευγάρι καινούρια παπούτσια.

ΣΚΗΝΗ 3, ΕΞ. – ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΒΡΑΔΥ (FLASHBACK)

Βλέπουμε τον μικρό Γιάννη και το αστέρι να παρακολουθούν μια σκηνή του άμεσου παρελθόντος. (Visual effects – Animation)

Ένας άντρας γύρω στα 40 περπατάει σε ένα πολυσύχναστο κεντρικό δρόμο. Βλέπει δίπλα του ένα αγόρι να δείχνει στον μπαμπά του τα άστρα. Κοιτάει και αυτός ψηλά και βλέπει το αστέρι να πέφτει. Αμέσως μετά ακούγεται ήχος μηνύματος από κινητό τηλέφωνο. Ο άντρας κοιτάει το τηλεφωνο του και διαβάζει το μήνυμα που γράφει:

ΜΥΝΗΜΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ

Μπαμπά έπεσε ένα αστέρι! Αν το είδες, κάνε μια ευχή!

Ο άντρας κοντοστέκεται και ανάβει ένα συννεφάκι πάνω από το κεφάλι του. Βλέπουμε μέσα σε αυτό ένα καινούριο ακριβό αυτοκίνητο.

ΣΚΗΝΗ 4, ΕΞ. – ΣΠΙΤΙ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ, ΒΡΑΔΥ (FLASHBACK)

Βλέπουμε τον μικρό Γιάννη και το αστέρι να παρακολουθούν μια σκηνή του άμεσου παρελθόντος. (Visual effects – Animation)

Ένας μικρό κορίτσι κοιτάει τα άστρα από το παράθυρο ενός φτωχικού σπιτιού. Πέφτει το αστέρι και βλέπουμε να ανάβει, πάνω από το κεφάλι δίπλα της, ένα συνεφάκι. Μέσα σε αυτό βλέπουμε μιά όμορφη τούρτα με ένα κεράκι στη μέση. Το κορίτσι ενώ το σκέφτεται γλύφει τα χείλια της σαν πεινασμένη με λαχτάρα.

ΣΚΗΝΗ 5, ΕΞ. –ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ, ΒΡΑΔΥ

Ο μικρός Γιάννης ανοίγει τα μάτια του. Το αστέρι τον ρωτάει με απορία:

ΑΣΤΕΡΙ

-Αποφάσισες?

Ο Γιάννης χαμογελάει και λέει:

ΓΙΑΝΝΗΣ

-Ναι!

ΣΚΗΝΗ 6, ΕΞ. –ΣΠΙΤΙ ΚΟΡΙΣΤΙΟΥ, ΒΡΑΔΥ

Το μικρό κορίτσι κάθεται ακόμα και κοιτάει τα άστρα από το παράθυρο. Μετά από λίγο ακούγεται το κουδούνι. Τρέχει αμέσως στην πόρτα και προσπερνάει και την μητέρα της που πάει να ανοίξει την πόρτα. Το κορίτσι ανοίγει την πόρτα και από πίσω είναι η μητέρα της. Στην πόρτα δεν είναι κανένας αλλά κάτω στο πάτωμα, στο πεζούλι βρίσκεται μία τουρτα με ένα κεράκι. Το κορίτσι την κοιτάει με έκπληξη, κοιτάει την μαμά της και χαμογελάει με ευτυχία.

ΣΚΗΝΗ 7, ΕΞ. –ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ, ΒΡΑΔΥ

Ο Γιάννης κάθεται πάλι στην πολυκατοικία, κοιτάει τα άστρα και σημαδεύει με την σφεντόνα του, τα αστέρια. Η εικόνα σβήνει σε μαύρο.

ΤΕΛΟΣ

HEROES

HEROES

ΓΑΒΡΙΗΛ ΨΑΛΤΑΚΗΣ 2011

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Ένας ηλικιωμένος και ένας νεαρός άντρας, κάθονται σε μια στάση λεωφορείου ένος κεντρικού σημείου της πόλης και παρατηρούν «τα γεγονότα να τους προσπερνούν»...

ΕΙΔΟΣ: ΚΩΜΩΔΙΑ-ΔΡΑΜΑ

ΣΚΗΝΗ 1, ΕΞ. – ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΕ ΔΡΟΜΟ, ΠΡΩΙ

Ένας άντρας γύρω στα 55 (στο εξής Άντρας) και ένας νέος γύρω στα 25 (στο εξής Νέος) κάθονται σε μια στάση λεωφορείου στο κέντρο της πόλης. Ο Άντρας έχει μουστάκι, γκρίζα μαλλιά και το ντύσιμο του είναι άτσαλο και απεριποίητο. Έχει περίεργο βλέμμα και η όψη του δείχνει ταλαιπωρημένη. Ο Νέος έχει καθημερινό, φρέσκο πρόσωπο, είναι σοβαρός, ντυμένος casual και κρατάει στο χέρι του μια τσάντα laptop. Γενικό πλάνο που κάθονται και περιμένουν το λεοφωρείο. Από μπροστά τους περνάει τρέχοντας ένας άντρας ντυμένος Σούπερμαν (από τα δεξιά του κάδρου και βγαίνοντας προς τα αριστερά). Μετά από λίγο ο Άντρας μονολογεί (ψιθυρίζει σαν τρελός) κοιτάζοντας στο άπειρο μπροστά του:

ΑΝΤΡΑΣ

-Νιώθω θυμό...Όλα σκατά...Όλοι ανίκανοι...Μηδέν τύχη...Ανύπαρκτο μέλλον...Πρέπει να δράσουμε...Οι λύσεις θα χτυπήσουν την πόρτα μας...

Ο Nέος τον ακούει αλλά δε δίνει σημασία. Μετά από πολύ λίγο χρονικό διάστημα ακούγεται μια έκρηξη (σαν βόμβα) και μετά ακούγονται σειρήνες και συναγερμός. Ο Νέος ξαφνιάζεται και σηκώνεται ανήσυχος να δει τι γίνεται. Κάνει ένα διστακτικό βήμα και πάει να απομακρυνθεί. Ο Άντρας καθισμένος πιάνει το χέρι του Νέου, τον τραβάει να καθίσει ξανά κάτω και του λέει:

ΑΝΤΡΑΣ

-Μη φοβάσαι...Θα ‘ρθουν και άλλοι ήρωες...

Ο Νέος ξανακάθεται, σφίγγει την τσάντα στα χέρια του και κοιτάει το άπειρο φοβισμένος. Μετά από λίγο πέρναει από μπροστά τους κόσμος τρέχοντας. Ακούγονται ακόμα σειρήνες και συναγερμοί και έχει γεμίσει καπνό ο αέρας. Ο Άντρας κάθεται και κοιτάει σαν να μη συμβαίνει τίποτα αλλά ο Νέος είναι αρκετά τρομαγμένος. Μετά από λίγο και αφού έχουν περάσει αρκετοί άνθρωποι από μπροστά τους και επικρατεί πλέον ησυχία, περνάει από μπροστά τους τρέχοντας ένας άντρας ντυμένος Μπάτμαν (από τα αριστερά του κάδρου και βγαίνοντας προς τα δεξιά). Γενικό πλάνο του Άντρα και του Νέου που κάθονται στο παγκάκι και κοιτάνε με βαριεστημένο ύφος το άπειρο. Η εικόνα σβήνει σε μαύρο. Ακούγεται ήχος έκρηξης σε μαύρο.

ΤΕΛΟΣ

ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ

ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ

ΓΑΒΡΙΗΛ ΨΑΛΤΑΚΗΣ 2011

Μια κοπέλα κάθεται θλιμμένη στο παγκάκι ενός όμορφου πάρκου, μέχρι που εμφανίζεται μπροστά της ένας ζογκλέρ και της φτιάχνει τη διάθεση.

ΕΙΔΟΣ: ΚΩΜΩΔΙΑ-ΚΟΜΕΝΤΙ-ANIMATION

ΣΚΗΝΗ 1, ΕΞ. – ΠΑΓΚΑΚΙ ΣΕ ΠΑΡΚΟ, ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Βρισκόμαστε σε ένα όμορφο ανθισμένο πάρκο. Είναι μεσημέρι, δεν έχει καθόλου κόσμο και έχει ησυχία. Μια κοπέλα γύρω στα 25 κάθεται σε ένα παγκάκι μπροστά από μια λιμνούλα, κοιτάει προς το άπειρο και είναι σαφώς θλιμμένη. Μπροστά από τη λίμνη υπάρχει ένας μικρός χωματόδρομος. Η κοπέλα αραιά και που ρίχνει, με βαριεστημένο ύφος, πετραδάκια μέσα στην λίμνη.

Μετά από λίγη ώρα περνάει, από τον χωματόδρομο μπροστά από την κοπέλα, ένας ζογκλέρ – μίμος καβάλα σε ένα μονότροχο ποδήλατο. Είναι ανέμελος και σφυρίζει μελωδικά ενώ κάνει ποδήλατο. Η ματιά του πέφτει επάνω στη θλιμμένη κοπέλα και μετά από λίγο σταματάει το ποδήλατο. Στέκεται απέναντι της και την κοιτάει με περιέργεια. Αυτή δεν του δίνει καμία σημασία και συνεχίζει να κοιτάει θλιμμένη στο άπειρο.

Ο ζογκλέρ ξεκινάει μια σόλο παράσταση για να τραβήξει την προσοχή της κοπέλας. Πετάει μπαλάκια στον ουρανό και προσπαθεί να τα πιάσει με το ποδήλατο... Στέκεται κατακόρυφα με το ένα χέρι επάνω στο ποδήλατο και μετά πέφτει άτσαλα... Κάνει αστείες γκριμάτσες... αλλά όλα αυτά μάταια...η κοπέλα είναι ακόμα θλιμμένη.

Μετά από πολύ προσπάθεια, ο ζογκλέρ σταματάει χωρίς να έχει πετύχει τίποτα. Τώρα πια στέκεται και κοιτάει εκνευρισμένος, με τα χέρια σταυρωμένα, την κοπέλα που δεν του δίνει σημασία. Ξαφνικά κορδώνεται και σφυρίζει κλέφτικα και δυνατά.

Βλέπουμε εναλλαγή πλάνων που καδράρουν, σε κοντινό, πουλιά τα οποία ξυπνάνε ξαφνικά ή αφυπνίζονται και τεντώνονται, σαν κάτι να τους καλεί, μόλις ακούνε το σφύριγμα. Από όλες τις γωνιές του πάρκου και από πολλά δέντρα πετάνε εκατοντάδες πουλιά προς το μέρος του ζογκλέρ. Η κοπέλα δείχνει να ξαφνιάζεται. Τα πουλιά στέκονται, πετώντας, δίπλα στον ζογκλερ και απέναντι από την κοπέλα (3D Animation).

Ο ζογκλέρ αρχίζει και διευθύνει με σφυρίγματα και μιμιτικές κινήσεις τα πουλιά σε ένα ξέφρενο χορό. Αυτά φτιάχνουν με το κελάηδισμά τους μια όμορφη μελωδία και με το πέταγμά τους δημιουργούν σχήματα στον ουρανό... Έναν ήλιο... Μια καρδιά... Και ένα χαμόγελο... (3D Animation).

Μετά από λίγο, όλα τα πουλιά μαζί, πιάνουν από τα ρούχα τον ζογκλέρ και τον σηκώνουν αργά αργά λίγο από το έδαφος ενώ αυτός υποκλίνεται. Αφού τον αφήσουν στο έδαφος κάνουν μια περιστροφή και γράφουν-σχεδιάζουν στον ουρανό με το πέταγμά και το σώμα τους (3D Animation) :

Life is too short to be sad ή Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είσαι θλιμμένη

Αμέσως μετά σκορπίζουν στον ουρανό και επιστρέφουν στα δέντρα και στις φωλιές τους. Η κοπέλα έχει ενθουσιαστεί και χειροκροτάει για το τέλος της παράστασης. Πλέον ένα διάπλατο χαμόγελο έχει σχηματιστεί στο πρόσωπό της. Ο ζογκλέρ την κοιτάει με περηφάνια, χαμογελάει, καβαλάει το ποδηλατάκι του και φεύγει ανέμελος σφυρίζοντας μελωδικά.

ΤΕΛΟΣ